Archive for કાવ્યો

A Joyful Kiss અલક ચૂમી ગયું

Posted in કાવ્યો by saryu on June 16th, 2019

અલક ચૂમી ગયું
નૈન આંસુ લૂછીને ઊભી ઉંબર બહાર,
આજ આનંદ ને ઉત્સવ છે હૈયાના હાર.
રે ધરિત્રી  ને  અંબરના  ઊઘડતાં દ્વાર,
અહો! આશાનાં  ઓરડે  આવ્યો ઉજાર.

બસ,  દૃષ્ટાની હાજરી છે,  ચિંતા નથી,
કોઈ  વાવડ  વિચારની  મહંતા  નથી.
રીસ વ્યાકુળ  આકાંક્ષાનું  લાંગર નથી,
દિલ  ડેલીમાં   દર્દીલા   દસ્તક   નથી.

પંખ પંખને હુલાવતો  વાહર આવ્યો,
પર્ણ પર્ણને પળોટતો  શ્રાવણ આવ્યો.
અંગ અંગને મલાવતો  ફાગણ આવ્યો,
પંથ પંથને વળોટતો  સાજન આવ્યો.

જરા સંકોરી વાટ ને  સુવર્ણો અજવાસ,
અષ્ટ  કોઠા  પ્રદીપ્ત, સુશોભે  આવાસ;
રંજિત વિશ્વાસ લહે પુલકિત આ શ્વાસ,
અલક ચૂમી ગયું, તેનો અંકિત આભાસ.
——-   સરયૂ પરીખ

A Joyful Kiss

I wipe my tears and take a step outside,
The joy and zeal are springing within.
Opening the doors of earth and sky,
a bright ray of hope is shining within.

Kindly connected with cosmic creation,
aware, not anxious with expectation.
No chain of anger or agitation,
no pulsing pain as I sit in meditation.

Touching my wings, the wind is blowing.
The monsoon rain leaves me soaking.
My beloved comes, our paths interlacing,
who warmly beautifies my body, my being.

I carefully tend the candle of my soul,
my mind and heart can hear my call.
My faith is around like a joyful wreath,
Creation’s kiss I feel when I breathe.
——-   Saryu Parikh
When the narrow wall of selfishness is dissolved,
one can experience the pure joy.

છલક છાલક Harmony of Emotions

Posted in કાવ્યો by saryu on April 16th, 2019

છલક છાલક

સખા! સુખની સુગંધ કસી બાંધુ હું મુઠ્ઠીએ
ને દુખની ધૂણીને ગણું મોટો વંટોળ,
સુખ-દુખ આ કેવા! જાણે વીજળી ને વાદળી,
આવે ને જાય ચડી ચંચળ ચગડોળ.

ગહેરા  સંવેદનો  સ્પર્શે  ચિત્તવનમાં,
જે સમજી, સ્વીકારું વૃત્તિના અલંકાર.
અહંમ, આર્ત, એકસૂર ગાયે સંગાથે,
ને નીરવ મનભૂમી પડઘાય ઓમકાર.

માગણીના તારને  સરખેથી તાણે તો,
અકળાતી લાગણી લાવે સરવાણી.
મીંઠાં કે માઠાં સૌ આવેલાં અવસરને
કર્મોના બક્ષિસની માને પહેરામણી.

લાગણીની છલક છોળ પ્રેમથી વધાવે,
સુખ અને દુખ, દિલ ન્યાલ થઈ નવાજે.
——

Harmony of Emotions

I lament my loss in exaggeration,
and intently cling to cheery impressions.
My pain and pleasure like cloud and rain,
Keep changing forever, I struggle in vain.

The wavy emotions may flow as a stream,
When strings of my life I tune and trim.
The colors of my mind may braid in a bow,
Sorted sensations can sing unison.

My sorrow, my glee, two sides of my pride,
Pure wisdom will rule to make me whole.
My whimper and laughter weaving in one,
My groans and moans entwine in Om!

I feel each emotion worthy of love,
My heart may revel in misery or joy.
———
Saryu Parikh

Excellent poem!! Makes more sense as I just finished reading VAIRAGYA SHATAK of Bhartuhari! Also this is the v125th Birth year of the great GANGA SATI who wrote..HARAKH NE SHOK NI AVE NAHI HEDKI NE ATHE POR ANANDJI…Love, Munibhai
હરખ ને શોકની આવે નહીં હેડકી ને આઠે પોર આનંદ…ગંગાસતિ

ગણિત પ્રેમનું…Mathematics of Love…

Posted in કાવ્યો by saryu on February 8th, 2019

ગણિત પ્રેમનું…

જો મને ચાહતો હશે તો વળી જોશે.
ગરજ હશે તો એ મળશે હસીને હોંશે.
મારાં ગમતાં પ્રમેયના પ્રમાણથી,
ચકાસું એ રીતે મહત્વ મારું લાગશે!

હું તો ઊભી શુષ્ક જડનો આભાસ લઈ,
મારાં મનમાં અહંમનો આવાસ લઈ.
નિમ્ન વર્તુળો ને પાકી દિવાલમાં,
તારા, મારા, પરાયાનો પ્રાસ લઈ.

લે, એ તો ચાલ્યો, હું નહીં રે બોલાવું,
મુજ ઉરમાં હું એકલી કચવાવું.
મારાં હૈયાના દ્વાર પર ગર્વીલી સાંકળ,
જે ખખડી, પણ હું ના ગણકારું.

ના જાણ્યું કે સરળ નિરળ નેહે,
એ આવકાર, આલિંગન માંગે.
દૂર દ્રષ્ટી સંવેદના અભાવથી,
મારા ઘટમાં મારૂં જ ગીત વાગે.

પ્રેમના ગણિતમાં સરવાળો આમ કેમ?
આપતાં વધે વધે; ન આપતાં ઘટે!
———- સરયૂ પરીખ

Mathematics of Love

If only you loved me, you would turn around
Read my mind and hear demanding sound.
A glance, a smile, would adorn your face
and words you would say to show my prospect.

Here I stand confident and cold,
I keep my emotions in an egoistic hold.
I didn’t call you back to gather in my arms,
Didn’t say I love you; no clause, no qualms.

I know too well, what you should say,
But my vision sees only my own narrow way.

My expectations are high and adoration low,
My self-absorption just leaves me hollow.

Who knew! The math of love where minus is plus,
You give, you have more; you keep, you have less!
———
Saryu Parikh 1/24/2019

If only…

Posted in કાવ્યો by saryu on January 28th, 2019

If only….

If only you loved me, you would turn around
to hear my roiling, complaining sound.
A glance, a smile, would adorn your face
and words you say would be knitted in love lace.

Here I stand frigid and cold,
I keep my emotions in an egoistic hold.
I didn’t call you back to gather in my arms,
Didn’t say I love you; no clause, no qualms.

I know too well, what you should say,
But my vision sees only my own narrow way.
My expectations are high and adoration low,
My self-absorption just leaves me hollow.

Who knew! The math of love where minus is plus,
You give, you have more; you keep, you have less!
———
Saryu Parikh 1/24/2019
a poem about, one-sided thinking and self-absorption make us forget the true meaning of love.

comments:

1. Purushottam Mevada
Saryu ji, Excellent feelings in poem! Regards.
2. Ramesh Patel
Touching expression of deep feelings.
3. Mahendra Thaker
liked every word of it..and in summary:
” Who knew! The math of love where minus is plus,
You give, you have more; you keep, you have less! “
4. Judy Regalia: This is beautiful! So well done. Thank you for sharing.
5. Robin Sharpneck: Very insightful, Saryu.
6. Anand Rao
”The math of love where minus is plus,” Excellent formula ….
7. Prafulla Bhatt. Very nice poem with good reflection. With less expectation and unconditional love, any problems can be solved. Same consciousness pervades in the universe, thinking of others is same as thinking of one self. You have mentioned the truth in a poetic way. Love, Prafulla
8. Chandrakant Desai: Hi Saryuben, Happy to read your poem on LOVE.Very appropriately you have described the essence of Love in Math of love;where minus is plus.Love is the supreme element of the Universe (Sanders Unchi Premsagai).please keep up good writing.
Thanks & Regards. Sincerely Chandrakant Desai

Separation and Divorce

Posted in કાવ્યો by saryu on December 10th, 2018

Separation & Divorce

After many, many years, a piece of my flesh is being torn away.
I stand all alone in a totally deep void.

I am being blown away by a dark sand storm,
I resentfully refuse to hold fast to any norm.

The birds of my dream took flight in disarray,
As vehement wind vigorously pushed them away.

This turmoil in my head – will it ever stop?
Will there shine a star that gives me hope?

He came as a prince and turned out to be a pawn
It hurts to look back – still, why tempted to go back?

Before I collapse I must forge ahead,
If I try hard enough will I see a dim light?
Am I better off with him or without him?
The answer will come from my heart if ever it will heal.
—–
Saryu Parikh
I have heard about these feelings. Fortunately, no experience of my own.

જાકારો

Posted in કાવ્યો by saryu on October 31st, 2018

જાકારો

જાકારો જાણી દીધો, તેને જુહાર આજ જણાવું,
કૂંડાળા વચ્ચે ઠેલ્યો, તે ઉપકારો કેમ ગણાવું!

ઉત્સુક આ ઘેલા ચેલાને નિષ્ઠા વહાણે મેલ્યો,
આપી સાથે ઓજસ પૂંજી, ઝઝૂમતો એ ખેલ્યો.

ખીણથી ડુંગર ઉજ્જડ કેડી, આપત્તિનો રસ્તો,
અણિય પથ્થર પીડે ત્યારે ધીમે રહીને હસતો.

શંકાના ઓછાયા સરતા ઝગમગ તારક દીઠો,
 બોધકથાનો પડઘો ગુંજે આગળ પાછળ મીઠો.

જાકારાની લૂખી છીપમાં આશિષના અણસારા,
આપ અગાધ, જે પીંછું ખેંચી પાંખોના દેનારા.
——-

યોગ્ય શિક્ષક અને યોગ્ય વિદ્યાર્થીનો સુમેળ થાય ત્યારે શિક્ષા આપવાની રીત કઠીન હોય તેને પણ, વિદ્યાર્થી અહોભાવથી સ્વીકારે છે.

સર્જક અને સમીક્ષક

Posted in કાવ્યો by saryu on September 15th, 2018

સર્જક અને સમીક્ષક

અંતરંગ પ્રેરણા પીંછીથી, કલાકાર સૃષ્ટિ આલેખે,
મર્મિલા અર્થને મલાવી, શાણો કો’ સાક્ષર સુલેખે.

દૈવી કલાની કૃપાની સાથ સાધનાનું ઝીલે કહેણ,
ઊર્જિત સરવાણી સ્વીકારી નિશ્ચયથી વાળે વહેણ.

શક્તિ ભક્તિનું સંધાન કરી કર્મોમાં રહે એક ધ્યાન,
આરોહે દુર્ગમ સોપાન કરે ઉત્તમ આકાર મૂર્તિમાન.

લોકોત્તર કલ્પન નિર્માણને સમજી ઊજાળી ઉભારે,
અલગારી અર્જને કસીને જોહરી કો કિંમત બતાવે.

શબ્દોમાં ગૂંથેલા ગીતને  લયકારી દોરમાં પરોવે,
અદર્શીત અંતર તરંગના રંગોને વિલસિત બતાવે.

મૂરતના સ્મિતનું, શબ્દોના કોષનું, મૂલ્યાંકન સાચું કરાવે,
પારખું પરીક્ષક સર્જનને વિશ્લેષી રંજન રસદર્શન કરાવે.
——-

આ કાવ્ય સર્જક અને વિવેચક માટે લખાયું છે, પણ મને શૈલાબહેનનો ભાવ પણ ગમ્યો.
સરયૂબેન, સર્જક અને સમીક્ષક કાવ્યમાં ઈશ્વરી તત્વ અને ભક્તનુ સંધાન ખુબ જ ઉચ્ચ વિચાર અને પુરી ગહનતાથી કર્યું છે. આપની કલમને સો સો સલામ. Shaila Munshaw

નિર્મળતા

Posted in કાવ્યો by saryu on April 27th, 2018

 નિર્મળતા

ઝંખનાનાં તેજમાં જાગેલું પંખીડું,
મમતાનાં માળામાં ક્યારે સપડાયું!
આશા પતંગાની આસપાસ ઊડતું,
ચંચળ ચતુર એવું ચિત્ત ભોળવાયું.

સાત્વિક આનંદ ને ઉલ્લાસે આવર્યુ,
આંખોની આરતીની રોશનીમાં ઊજર્યું,
અસીમ અગોચર ને અંતર વિહારમાં,
કિરણોની કોરપર ભોળું હિલોળ્યુ.

ભૂલથી એ વાદળના સાળુમાં ખોવાયું,
ઘેરા ઘુમરાવામાં અંધારે લોભાયું
લાલચનાં પાણીમાં ભાવે ભીંજાયું
પછી, ખારા સમંદરના પટમાં પટકાયું

જ્યારે એને સાંભર્યુ કે ક્યાંથી એ આવ્યું’તું,
ચાંચ મહીં ચાંચ અમી અન્ન કેવું ભાવ્યું’તું,
નિઃસીમ આકાશે ફરી મુક્તિથી ઊડવાને,
આતમ કમાન, મનો તીર લક્ષ સંધાયું.
——

ભુલભુલામણી

Posted in કાવ્યો by saryu on February 4th, 2018

ભુલભુલામણી

ઉરે આનંદ ને આરતની ઝૂલે લાગણી
ઊર્જ ભરતી ને ઓટની  ભુલભુલામણી

વિમલ  વાયે વસંતના  રસિક વાયરા
તારી ચીઠ્ઠી  આવે, લાવે મુકુલ વાયદા
તેમાં રાચીનાચીને જોઈ છબિ નિર્મળા
સખા, વિખરાઈ વેરાયા વિરહ વાદળા

મીઠી તનમાં ધ્રુજારી ને શીતળ પવન
જલે ચિતવનમાં ઉષ્માની ભીની અગન
પીળા પત્તાની કોરણે સ્તંભિત સ્તવન
જોઉં કૌતુક, એક કુંજ કળી ગાયે કવન

ધીમાં ધીમાં રે ગાન કહે આવે મેમાન
તાર સપ્તક ગોરંભી દે અલબેલી તાન
સ્મિત કુસુમો પરોસે અનેરી પહેચાન
ના રોકું ટોકું  દિલે ધડકન અભિયાન

રચી સ્વપ્નિલ  રંજન, હું  આંજુ અંજન
અર્ધચેતન સંધાન તોયે તૃપ્ત મારું મન
—-

પરિસ્થિતિ, અચોક્કસ પણ આશાસ્પદ.
મનની સંતુલિત અવસ્થા. અધૂરપમાં પણ તૃપ્તિ.

મને ખબર નથી

Posted in કાવ્યો by saryu on February 1st, 2018

 

મને ખબર નથી

પ્રશ્નો પૂછીને બધું જાણું, થોડું લૂણ ઉમેરીને સુણાવું,
ખબરો સજાવીને લાવું, મને જાણ છે કહીને ફુલાવું.
હળવી હકીકતના ચક્રમાં, તમાશાના તેલને મિલાવી,
નિર્મળ એ નીરને ચુગલીની છાલકે ગહેરા રંગોથી ડહોળાવું.

કહો વાત શું હતી, શું થયું’તું? ઊડતી અફવા જે મળી’તી,
વાગી  શરણાઈ પછી  ઓચિંતી વાત ક્યમ ટળી’તી!
ધીમે કહેજો રે મારા કાનમાં જાણી મને પોતાની આપની,
પોરસાઈ મારે કહેવાય મને એ બધી બાતમી મળી હતી.

પણ, શાંતીના દુત સમા, નમણું હસીને તમે ના ભણી,
ને એટલું જ કીધું કે હું બેખબર હતી એ ખબરથી.
મતવાલી વાણીને દઈને નિરાંત કહે, બેસો મીઠેરા ભાવથી,
ખાલી સમયના પાને લખો સખી, સાદા શબ્દો ‘મને ખબર નથી’.
—–

મનુષ્ય સ્વભાવ, બીજાની વાતો જાણી પછી થોડું ઉમેરી ઘણા લોકોને કહે. એમને કોઈ સમજદાર અને શાંત વ્યક્તિ સાથે વાર્તાલાપ થાય ત્યારે કેવો જવાબ મળે છે. વિચારોના વમળાટ અને અસ્ખલિત વાણીને રોકતો નમ્રભાવ,
‘મને ખબર નથી’. આ વાક્ય પાછળ ઘણી શાંતિ દોરવાય છે. કારણ એ પછી આગળ ખાસ કોઈ ચર્ચા લાંબી ચાલી ન શકે.
પ્રતિભાવઃ Yes. ”mane khabar nathi” is a beautiful, very peaceful, and amicable conclusion. આનંદ રાવ.
——-

« Previous entries Next Page » Next Page »

Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help