ગંગોત્રી-SARYU PARIKH

જાણું છુ કે,

જાંજવાના જળ મહી પાણીની બુંદ ના મળે

સ્વઅર્થી   ચક્ષુમાં  સંવેદન  અશ્રુ  ના  મળે

ચીનગારી  ઇર્ષા તણી ને  હામ હૈયુ સૌ બળે

અવિદ્યા વસ્તુ વર્તુળે ક્ષેત્ર ક્ષેત્રજ્ઞ એક ના મળે

પ્રભુ બક્ષો,

પરમ  શાંતિ ધામમાં   ઉત્પાત  કંટક ના મળે

સૂર્યના સ્નેહ ઉજાસમાં રાત કાલિમા ના મળે

મહાસાગર નીરમાં મોજાની ભિન્નતા ના મળે

ને અનંત અભેદ સત્યમાં  માનવ એકતા મળે

                 મૃત્યુના  આવતા  પહેલા  પૂરો  ઉપયોગી  બનુ

                  અમાનુષ કૃત્ય કરતો મટી, સહિષ્ણુ માનવ બનુ

કોઈ મીઠી યાદ  લઈ  આવે મન ગુંજન

કોઈ મંજુલ સાદ લઈ આવે ગીત ગુંજન–

તરુણ દિલ મસ્ત સાંજ કુસુમલતા કુંજન

અણજાણ્યા અણધાર્યા પ્રેમ અશ્રુ અંજન–

રોમાંચક રતિ પ્રિયા રજની  મધુ  રંજન

શ્રાવણના ઝરમરમાં   ભીંજાયુ  ગુંજન–

ભક્તહ્રદય ભક્તિલીન આરતી ને પૂજન

રામ રટણ   દિનચર્યા  રોમરોમ  ગુંજન–

દુઃખ જનની વાસનાનો મોહભાવ ભૂંજન

સહજભાવ સર્વત્યાગ  આનંદનુ  ગુંજન–

જ્ઞાન ને વૈરાગ બેઉ આધ્યાત્મિક વ્યંજન

બ્રહ્મનિષ્ઠ  યોગીનુ  આત્મરત    ગુંજન–

જીજ્ઞાસુ અર્જુન ગીતાનો   જ્ઞાનપ્યાસમાં    વિચરે

દ્રોણાચાર્ય  હું   બની ફરું     ગત   કર્મોના  સંસ્કારે

આ દુર્યોધન  જે  વસે મહીં,    કામ ક્રોધ   આધારે

મન સત્તાધારી ધૃતરાષ્ટ્ર જે મોહવશ થઈ રાજ કરે

માયાળુ ને પ્રેમભર્યા એ  ’હું’ કર   ભીષ્મ દુઃસંગ કરે

 સમતા જ્ઞાન   વિવેક છતાંયે  કુરુકાંત આસક્ત રહે

પાંચ ચક્રને જાગ્રત કરતી  પાંચાલી વશીકાર બને

કૃષ્ણ એ મારો અંતર આત્મા  નહીં રે મંદિર મંદિરે

કુરુક્ષેત્રની   લખી   કહાણી  અનેક    પાત્રો  વાળી

મુનિવ્યાસ તમ વાર્તા  શૈલી  ગહન અતિ મર્માળી

——————————

અર્જુનઃ સાધક.       દ્રોણાચાર્ય: સંસ્કાર.

દુર્યોધનઃ કામના.    ધૃતરાષ્ટ્રઃ મોહાંધ.

ભીષ્મઃ અહંકાર.     પાંચાલી, દ્રૌપદીઃ કુંડલિની.

કુરુક્ષેત્રઃ શરીરક્ષેત્ર.

મારી સમજ અનુસાર, નમ્રતાપૂર્વક-Saryu