ગંગોત્રી-SARYU PARIKH

                          સરોવર છોડીને પ્યારા, ચાલને પર્વત પરે

                          નવકેતન વસવા હવે જુનુ ઘર છોડવું પડે–

                           મા પીયરનો સ્નેહ કે સ્વામિનો સંગાથ હો

                           માવતરના  આંગણાની  હુંફને  ખોવી પડે–

                           પાઈને પીવા સખી,  અમીના  બે ઘુંટ હો

                            વૈરના ભારી  ભરેલા  વિષને  ધોવા પડે–

                            સત્યના  સાતત્યને કે  દંભના  દેખાવને

                           સાચને સાંચવી જાનમ, જૂઠ તારવવું પડે–

                           મૃગજળની મોહિની કે મુક્તિનુ હો ઉડ્ડયન

                           માંયલી મનજાળને  તપ કરી તોડવી પડે–

          ———————-

 Move from Lakes of Brightwater to the Hilly Austin
          
   

 લીલાછમ ખીલેલા બાગમાં

            અકારણ વૃક્ષોની શુષ્કતા

                 એવી સાજણ તારી રુક્ષતા

ખુશખુશાલ વારિના  વ્હેણમાં

         ધારદાર પથ્થરની તીક્ષ્ણતા

                 એવી સાજણ તારી રુક્ષતા

પૂર્ણ ચંદ્ર ખીલ્યો આકાશમાં

            કાળા વાદળની નિગ્રુહતા

                     એવી સાજણ તારી રુક્ષતા

તીરછી નજરુનાં ઉમંગમાં

           કોરા નયનોની   નિરપેક્ષતા

                      એવી સાજણ તારી રુક્ષતા

 લંબાતો હાથ સ્નેહ સ્પર્શમાં

              સૂનમૂન મુઠ્ઠીની નિશ્ચેષ્ટતા

                          એવી સાજણ તારી રુક્ષતા

સુખ-અક્ષર જીવતરના પ્રૃષ્ઠમાં

                  રુસણાંના ચેકચાકની વ્યથા

                        એવી સાજણ  તારી રુક્ષતા

——————————————————————

કર્તા ને ભોક્તાનો વ્યથિત મનભાવ 

અહંકાર  પ્રેરિત   મનવૃત્તિ   પ્રતિભાવ

વિચારોના વમળે  ચકરાવે ચિત્તનાવ

દીનહીન    વાસનાને    ડંખે   અભાવ–

 અહંમ ને  અપેક્ષા   અટકાવે    આનંદ

જ્યમ કંટક હો કંઠમાં, ભોજન બેસ્વાદ

‘ હું ‘    સાંચો   સતવાદી    વિતંડાવાદ

સ્વાભિમાન    નામે    વૈરી    વિખવાદ–

વિક્રાંતિક   વાણીમાં    અક્ષર   મૂલવાય

શબ્દોના   અર્થોમાં   પંડિત     અટવાય

                      મિતભાષી નમ્ર ગુણી વ્હાલથી મલકાય

                       સ્વચ્છ સ્ફટિક  અંતરમાં  ભક્તિ છલકાય