ગંગોત્રી-SARYU PARIKH

                 નિવૃત્તિ નિવાસ                               લે. સરયૂ પરીખ

    “આજે સરગમ કેમ હજી આવ્યા નહી?”
અવન્તિકાબહેન ક્યારના સવારની પૂજામાંથી પરવારી સરગમની રાહ જોઇ રહ્યા હતા.

    ચાર મહીના પહેલાં અવન્તિકાબહેન નિવૃતિ નિવાસમાં આવ્યા ત્યારે એમનો ચહેરો જોઇને કોઇને ખ્યાલ પણ ના આવે કે આ બહેન કેટલા હસમુખા સ્વભાવના હશે! બધાનુ કરી છુટે એવા પણ બદલામાં સારી વર્તણૂક ન મળે તો ધમકાવી કાઢતા જરાય વાર ન લગાડે. ભક્તિના નામે રઝળપાટ કરે અને ધાર્મિક ક્રિયાકાંડમાં તન મન અને ધન ખર્ચી નાખે. સાહેબનાં પત્ની તરીકે સુખમય જીવન જીવેલા.

           જ્યારે દીકરો વહુ ઘરડા ઘરમાં મૂકવા આવેલા ત્યારે અવન્તિકાબહેન એટલાં મુંજાતા હતા કે આંખના આંસુ પણ સંતાઈ ગયા હતા. આગળની ઓફીસમાં મિસ.મેનનની રાહ જોતાં બેઠા હતા. ત્રણેમાંથી કોણે શું બોલવું એ ખબર નહોતી પડતી. વહુના મનમાં ગુસ્સો અને ધૂંધવાટ ભરેલાં હતા, ત્યારે દીકરો મહેશ અન્યમનસ્ક ભાવથી ક્ષુબ્ધ બની બેઠો હતો. મોટાભાઈ-ભાભીએ તો કહી દીધું હતુ, ‘ તમને યોગ્ય લાગે એમ કરો. બાને ક્યાં અમારે ત્યાં ફાવે છે?’ મહેશ વિચારે કે હવે બીજો કોઈ ઊપાય નથી.જ્યારે બીજી તરફ અવન્તિકાબહેન મનમાં ગણગણતાં હતાં,’ એમાં મે શું ખોટુ કરેલું? મારી સીત્તેર વર્ષની ઊંમરની પણ કાંઈ માનમર્યાદા નથી રાખતા. ભલે, અજાણી જગ્યામાં નાખી જાવ. મારે કોઈની જરુર નથી.’ (more…)

                                             Kethan                                        Ava

                                                                     JOY               

                                                   The sparkling joy in baby’s eyes
                                              The jovial smile bound to mesmerize

                                             The convivial grin under twinkly stars
                                              Celebrates seven sweet months so far

                                             The rejoicing beam dazzles and darts
                                              Marvelous mischief steals our hearts

                                           The giggles and laughter catchy and gold
                                                 Pure and bright reflection of soul
                                                              ———————- 

The English poem was written right after spending five days with, about 8 months old, Kethan at Sangita-Mridul’s house. The Gujarati kaavy came to me after two weeks. Ava, Samir and Mae’s daughter, is also about 8 months old in this picture.Saryu/Bena

                                                         બાલ-હાસ્ય                                                  

                                      ઝબૂકે  નયનોમાં  આનંદ   નયનતારા 
                                      બાળકની   આંખૉમાં   સ્નેહના  ફુવારા 

                                      મસ્તીખૉર   મૂસ્કાને  મુગ્ધ   મારૂં  મન
                                      ચમકંતા    ચક્ષુ    તળે   ખીલે    ચમન

                                      મધુમીઠાં  કલરવથી મોહી  લીધા દિલ
                                      ખિલખિલાટ   હાસ્યે    હસાવે   ખુશદિલ   

                                      સાત  માસ  આયુ-ફૂલ  ખીલ્યું   નિશ્ચિંત        
                                      શુદ્ધ શુભ  આત્માનુ   સ્મિત   પ્રતિબિંબ