ગંગોત્રી-SARYU PARIKH

નાત તેડાનું નોતરું આવે
               જાતાં બીજે ગામ
    નાનાં મોટાં સાબદા થઈને
            ચાલ્યાં જમવા કાજ
    બૈરા બૂઢાં ગાડે બેહે
               બીજા હાલે વાટ
    હસતાં રમતાં ગાતા જાતાં
           અંતર ગાઉ બે ગાઉ
  
     ” બાપુ એતો કેવું લાગે
            કોશ ચાલીને જાવ
        અમથાં ખાલી જમવા માટે
          નવરાઓનુ કામ!”
 
    કાન માંડીને સૂણતી ત્યારે
            ચિત વિચિતર વાત
    સરળ સાદા ગ્રામજનોની
           કામે કસાયેલ જાત

     ગાઉ ચાલું છું કરવા કસરત
        મ્હાણતી હું કુદરત
     સાંભળુ બાપુ હસતાં જાણે
       “વાંઝણી આ કસરત!”

                                                          ગાઉ=કોશ= ૨ માઈલ  

સ્નેહ સભર ઝરણું  ખળખળતું વહ્યું  જાય
  હળવુંફૂલ   હૈયું    હરખાતું   તર્યું    જાય

  સરળ મસ્ત મધુ હાસ્ય પળમાં  વિલાય
  સ્વાર્થ મોહ દ્વેષનો પથ્થર ત્યાં પડ્યો, હાય!

  અમી રસ  અટક્યો   ને   ફૂલડાં  કરમાય
   સંકુચિત   વાસનામાં    વૈભવ  શરમાય

   ગહન જ્ઞાન  નિદિધ્યાસ ગુરુકૃપા  થાય
   કપટ ક્લેશ પ્હાણ  પૂરા  જોશથી ફેંકાય

   અમોલ ત્યારે  સૃષ્ટિની  વૃષ્ટિ   વરતાય
   હળવુંફૂલ    હૈયું     માનવનું   મલકાય

                                                         નિદિધ્યાસ=સતત ચિંતન