Posted in કાવ્યો by saryu on May 15th, 2007 મનના માહોલમાં આવે જો શુધ્ધિ
કામ ક્રોધ મોહ પર આવે તો સિધ્ધિ
બંધનને મોક્ષનું કારણ એક બુધ્ધિ
યોગના હલેસા સાથ યમનિયમ વિદિ
જનમો જનમથી ભેગી જે કીધિ
જાય ના જડમૂળથી મનની ઉપાધિ
ઉત્તરોત્તર મનવામાં શાંતિની વૃધ્ધિ
અંતે આવે છે સહજ શાતાની રિધ્ધિ
Posted in કાવ્યો by saryu on May 15th, 2007 સખી! કેમ કરી જાણું આ મોહનની વાંસળી
કે ખાલી કોઇ વાંસની વાસળી!
સખી! કેમ કરી જાણું આ સર્વોત્તમ સાધુ
કે મારા સમ કોઇ જિજ્ઞાસુ!
સખી! કેમ કરી જાણું આ ઇશ્વરના ક્રુપાકુરુ
કે મનને મનાવેલ ગુરુ!
સખી! કેમ કરી જાણું સ્વીકારુ આ શમણું
કે આગળ પંથે કોઇ શરણું!
સખી! કેમ કરી જાણું આ મારગ છે સાંચો
કે ભટકુ હું મારગ લઈ ખોટો!
આદિ કોઈ કાળમાં બુધ્ધ અને ક્રુષ્ણા
આ કાળે ક્યાં છે મીટાવે મમ ક્ષુધ્ધા!
ભક્તિ ને શાંતિ બે સર્વ પળે શોધ્યા
કોણ હાથ ઝાલી લઈ જાશે અયોધ્યા!
માફી
(સાંધામાં પણ સાંધો છે
ને એમા મારે વાંધો છે)
માનવના ભેજાની, કંઇ અવળી સવળી ફાંટો
મારી સર સીધ્ધી વાતોની, વાળે જોને ગાંઠો
અરે! અમે બોલીયા ,” ભલે પધાર્યા”
તો એ સમજે , ” જાઓ પરબાર્યા”
અરે! જો બોલું, ” હવે ક્યારે મળશો?”
તો એ સમજે, ” હવે ક્યારે ટળશો?”
“તમે આ બોલેલા સંધ્યા ટાણે,
તમે તે બોલેલા જમવા ટાણે”
હું કહુ, મારા ભોળા દિલને ના ભરમાવો,
આંટીઘુંટીએ કાં ચકરાવો!
માગું માફી કઈ બાબતમાં,
ખામી રહી ગઈ ક્યાં સ્વાગતમાં?
કાંઈ નહી, લ્યો માફી માગું
માફીની પણ માફી માગું
ગર્વ કરો તમ જીત ગણાશે
ને મારે હૈયે ટાઢક વળશે
